Si va!
Me voy a Santiago.
Ochocientos cincuenta kilometros, màs un poco otros hasta el oceano.
Mi brucia il sangue nelle vene.
Ed è la sensazione più bella del mondo.
Adiòs a todos, nos vemos en Agosto, si no muero antes..
Poesia dialettale contemporanea
pr’un vèc c’me mì
abituäres ai cambiament an l’è mäi facil…
ma in confrònt ai mè tèmp
a ghe städa ‘na méza rivolusión,
d’ ätra pärta c’me diza un provèrbi
”chi muda paéz, muda fortón’na”,
e ogni mutamènt cambia al nòstor destèn
3 comments